ประเภทผลิตภัณฑ์
ในโรงปฏิบัติงานการแยกด้วยแรงโน้มถ่วง โต๊ะเขย่าการขุดจะทำหน้าที่แยกทังสเตน ดีบุก ทอง แทนทาลัม ไนโอเบียม และสินแร่เหล็ก จากการกัดหยาบไปจนถึงการทำความสะอาดด้วยความแม่นยำสูง การตรวจสอบทางเทคนิคของโรงงานหลายแห่งชี้ไปที่ข้อสรุปเดียวกัน: ความแตกต่างในประสิทธิภาพการแยกโต๊ะเขย่ามักจะไม่ได้อยู่ที่กำลังของมอเตอร์หลัก แต่อยู่ที่ว่าพารามิเตอร์ทั้งสามของการนับร่องดาดฟ้า ความยาวช่วงชัก และความถี่ช่วงชัก ตรงกับขนาดอนุภาคป้อนหรือไม่ โปรไฟล์ร่องและจำนวนร่องที่ไม่ตรงกันรวมกับความไม่สมดุลของความยาวการชักและความถี่การชักจะทำให้การสูญเสียโลหะต่อหางแร่เพิ่มขึ้น 6 ถึง 12 เปอร์เซ็นต์ ลดอัตราส่วนการเพิ่มความเข้มข้นของความเข้มข้นได้อย่างมาก และลดปริมาณงานในหน่วยเดียวลงมากกว่า 10 เปอร์เซ็นต์
การสูญเสียประเภทนี้จะไม่ปรากฏว่าเป็นความล้มเหลวของอุปกรณ์ มีการเขียนอย่างต่อเนื่องในงบดุลโลหะรายเดือน
ผู้ปฏิบัติงานมักจะมุ่งเน้นไปที่กล่องการเคลื่อนที่ของส่วนหัว โดยปรับความยาวการชักและความถี่ของการชักซ้ำๆ แต่ไม่ค่อยตรวจสอบว่าโปรไฟล์ร่องของดาดฟ้าตรงกับขนาดอนุภาคฟีดหรือไม่ กระดานเป็นส่วนต่อประสานทางกายภาพของโต๊ะเขย่า และจำนวนร่องจะกำหนดเงื่อนไขการคลายตัวและเงื่อนไขการแบ่งชั้นของเยื่อกระดาษ เมื่อโปรไฟล์ร่องไม่ตรงกัน แม้แต่การปรับส่วนหัวแบบละเอียดก็เป็นเพียงการปรับให้เหมาะสมเฉพาะที่ในส่วนต่อประสานที่ไม่ถูกต้องเท่านั้น
ประสิทธิภาพการแยกโต๊ะเขย่าถูกกำหนดโดยจุดตรวจสอบสามจุด ได้แก่ การนับร่องดาดฟ้าที่ตรงกับขนาดอนุภาค การจับคู่ความยาวจังหวะและความถี่จังหวะ และการประสานงานช่วยเหลือของความลาดชันและน้ำล้าง ทั้งสามนี้มีความสัมพันธ์หลักและรอง หากการนับร่องไม่ถูกต้อง สองตัวหลังจะไม่สามารถชดเชยได้ไม่ว่าจะปรับแม่นยำแค่ไหนก็ตาม
กฎอุตสาหกรรมที่เป็นหนึ่งเดียวคือหนึ่งประโยค: อนุภาคหยาบใช้ร่องกว้างและร่องน้อยกว่า อนุภาคละเอียดใช้ร่องแคบและร่องหนาแน่น ทรายหยาบ 0.5 ถึง 2 มม. ใช้ร่องกว้าง 46/60 ทรายละเอียด 0.074 ถึง 0.5 มม. ใช้ร่องความหนาแน่นปานกลาง 88/110 สไลม์ที่มีขนาดน้อยกว่า 0.074 มม. ใช้ร่องที่มีความหนาแน่นสูง 138/150
หมายเลขโปรไฟล์ของร่องจะมีชื่อแตกต่างกันไปตามผู้ผลิตแต่ละราย และระยะห่างของร่องของโปรไฟล์หมายเลขเดียวกันก็อาจแตกต่างกันเช่นกัน ข้อกำหนดเฉพาะขึ้นอยู่กับตารางพารามิเตอร์ทางเทคนิคของอุปกรณ์
ต้นทุนของความไม่ตรงกันเกิดขึ้นโดยตรง หากทรายหยาบใช้ร่องหนาแน่นโดยไม่ตั้งใจ เช่น 120/138 ระยะห่างของร่องเล็กเกินไป อนุภาคหยาบปิดกั้นร่อง ชั้นแร่ไม่สามารถคลายและแบ่งชั้นได้ การสูญเสียโลหะต่อหางแร่เพิ่มขึ้น 8 ถึง 12 เปอร์เซ็นต์ ทรายสะสมบ่อยครั้งบนโต๊ะสั่น และเครื่องต้องหยุดหลายครั้งต่อกะเพื่อทำความสะอาด หากสไลม์ละเอียดใช้ร่องเบาบางอย่างผิดพลาด เช่น 46/60 ร่องกว้างจะก่อให้เกิดความปั่นป่วนอย่างรุนแรง แร่ธาตุหนักละเอียดจะถูกชะล้างโดยตรงไปที่หางแร่โดยการไหลของน้ำตามขวาง การฟื้นตัวของอนุภาคละเอียดจะลดลงมากกว่า 10 เปอร์เซ็นต์ ไม่เห็นขอบเขตสามโซนที่ชัดเจนบนดาดฟ้า และผู้ปฏิบัติงานสามารถทำได้เพียงปรับแต่งแบบมองไม่เห็นเท่านั้น
ความยาวช่วงชักหมายถึงระยะเคลื่อนที่ของกระดานแบบลูกสูบในหน่วยมิลลิเมตร ความถี่สโตรคหมายถึงจำนวนจังหวะการเคลื่อนไหวต่อนาที มีหน่วยเป็นสโตรกต่อนาที หลักการจับคู่: อนุภาคหยาบ ชั้นแร่หนา และการกัดหยาบใช้ความยาวช่วงชักสูงและความถี่ช่วงจังหวะต่ำ อนุภาคละเอียด ชั้นแร่บางๆ และการทำความสะอาดใช้ระยะชักน้อยและมีความถี่ในการชักสูง
ความยาวช่วงชักจะควบคุมการหลวมของชั้นแร่ จังหวะขนาดใหญ่ทำให้เกิดการรบกวนแรงเฉื่อยอย่างรุนแรง ผลักชั้นแร่อนุภาคหยาบหนักออก และแบ่งชั้นแร่เบาและหนักในแนวตั้งให้เสร็จสมบูรณ์ อนุภาคละเอียดมีน้ำหนักของตัวเองน้อย และจังหวะขนาดใหญ่จะทำให้อนุภาคม้วนตัวอย่างไม่เป็นระเบียบและทำลายโซนการแยกที่เกิดขึ้น ความถี่จังหวะควบคุมประสิทธิภาพการขนส่งตามยาว ความถี่ต่ำที่มีการเคลื่อนที่มากจะให้พลังงานจลน์แก่ทรายหยาบและดันไปข้างหน้าจนสุดปลายหางแร่ ความถี่สูงที่มีแอมพลิจูดน้อยและการสั่นสะเทือนที่เสถียรช่วยให้อนุภาคละเอียดค่อยๆ เพิ่มความเข้มข้นจนถึงปลายความเข้มข้น
ในประโยคเดียว: ความยาวช่วงชักควบคุมการแยก และความถี่ช่วงจังหวะควบคุมการเคลื่อนตัว ปรับขาเดียวก็เหมือนเดินขาเดียว
ชั้นทรายหยาบ กระดานร่อง 46/60: ความยาวช่วงชัก 18 ถึง 22 มม. ความถี่ช่วงชัก 220 ถึง 260 รอบต่อนาที ความชันตามขวาง 3 ถึง 4.5 องศา ความหนาแน่นของเยื่อกระดาษป้อน 25 ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ เหมาะสำหรับการกัดหยาบแคสซิเทอไรต์หยาบ ทองวาง และแร่ทังสเตนหยาบ
ประเภททรายละเอียด พื้นร่อง 88/110: ความยาวช่วงชัก 11 ถึง 16 มม. ความถี่ช่วงชัก 270 ถึง 320 รอบต่อนาที ความชันตามขวาง 1.5 ถึง 3.5 องศา ความหนาแน่นของเยื่อกระดาษป้อน 20 ถึง 25 เปอร์เซ็นต์ เหมาะสำหรับการกัดหยาบและการไล่ทองแดง ตะกั่วสังกะสี และทังสเตนดีบุกทั่วไป ปรับสมดุลปริมาณงานและความแม่นยำในการแยก เป็นคลาสที่ใช้กันอย่างแพร่หลายในเหมือง
คลาสสไลม์ กระดานร่อง 138/150: ความยาวช่วงชัก 8 ถึง 12 มม. โดยจำกัดด้านบนไว้ที่ 12 มม. เนื่องจากเหนือสไลม์ละเอียดนี้จะม้วนตัวและสูญหายไป ความถี่ช่วงชัก 330 ถึง 380 รอบต่อนาที เพียงพอต่อความต้องการเคลื่อนย้ายโต๊ะแบบสั่น การเพิ่มความถี่จะทำให้การสึกหรอแย่ลงเท่านั้น และการฟื้นตัวจะไม่ดีขึ้นอีกต่อไป ความชันตามขวาง 1 ถึง 2 องศา ความหนาแน่นของเยื่อกระดาษป้อน 15 ถึง 20 เปอร์เซ็นต์ เหมาะสำหรับการบดเมือกที่ล้นและการกำจัดกากแร่ที่ลอยอยู่ในน้ำ
ข้อมูลข้างต้นเป็นค่าอ้างอิงสภาพการทำงานทั่วไปในอุตสาหกรรม สำหรับความหนาแน่นของแร่ ขนาดการปลดปล่อย และระดับความบางที่แตกต่างกัน ค่าที่เหมาะสมที่สุดของโต๊ะเขย่าจะเปลี่ยนไป ก่อนการทดสอบการใช้งานจริง ขอแนะนำให้กำหนดค่าหลังการทดสอบด้วยตัวอย่างแร่พืช
โซนการแยกดาดฟ้าเป็นเครื่องมือป้อนกลับที่ใช้งานง่ายที่สุดของโต๊ะเขย่าการขุด ความกว้างของโซนรวม ความลึกของสี โซนตรงกลางชัดเจนหรือไม่ และแร่ธาตุหนักยังคงอยู่ที่ส่วนท้ายหรือไม่นั้นเป็นสัญญาณภาพที่อธิบายว่าการตั้งค่าปัจจุบันถูกต้องดีกว่าตารางพารามิเตอร์หรือไม่ ลำดับการทดสอบการใช้งานได้รับการแก้ไขในสามขั้นตอน: ขั้นแรกเลือกแผ่นนับร่องที่ถูกต้องตามขนาดอนุภาค จากนั้นตั้งค่าความยาวระยะชักพื้นฐานและความถี่ระยะชักสำหรับคลาสขนาดอนุภาคนั้น และสุดท้าย สังเกตโซนการแยกสำหรับการปรับแบบละเอียดเล็กน้อย ถ้าลำดับกลับกัน จะมีการลองผิดลองถูกซ้ำๆ บนอินเทอร์เฟซที่ไม่ถูกต้อง
การสูญเสียอนุภาคหยาบต่อหางและบริเวณที่มีสมาธิแคบ: เพิ่มความยาวการชัก 2 ถึง 3 มม. เพื่อเสริมการคลายและการแบ่งชั้นให้แข็งแรง ลดความถี่ในการชัก 10 ถึง 15 จังหวะต่อนาทีเพื่อหลีกเลี่ยงการกระโดดอย่างรุนแรง และตรวจสอบโปรไฟล์ร่อง การทำงานของอนุภาคหยาบจะต้องไม่ใช้ร่องที่มีความหนาแน่นตั้งแต่ 88 ขึ้นไป
สไลม์เนื้อละเอียดไม่มีโซนการแยกที่ชัดเจนและผสมกันเป็นหางแร่โดยรวม: ลดความยาวของสโตรคลง 2 ถึง 3 มม. เพื่อลดความปั่นป่วน เพิ่มความถี่ของสโตรก 30 ถึง 40 สโตรกต่อนาทีเพื่อขนส่งอนุภาคละเอียดอย่างเสถียร เปลี่ยนเป็นชั้นเมือกที่มี 110 ร่องขึ้นไป และลดน้ำล้างตามขวางในระดับปานกลาง
ทรายสะสมบนกระดานและวัสดุหยุดนิ่งที่ส่วนป้อน: สำหรับสภาพทรายหยาบ ให้เพิ่มระยะชักและลดความชันตามขวางลงเล็กน้อย สำหรับสภาพเมือกละเอียด ให้เพิ่มความถี่ในการชักและเติมน้ำล้าง โดยพื้นฐานแล้ว สาเหตุหลักคือทรายหยาบใช้ร่องทรายละเอียดหนาแน่นโดยไม่ตั้งใจ
เกรดเข้มข้นต่ำและโซนมิดเดิลลิงกว้างเกินไป: ลดความยาวของสโตรก เพิ่มความถี่สโตรก เพิ่มความชันตามขวางเล็กน้อย บีบอัดความกว้างของโซนเสริมความเข้มข้น และปล่อยให้ gangue เข้าสู่มิดเดิลลิ่งและหางแร่ทันเวลา
จุดทั่วไปของสถานการณ์ทั้งสี่: อาการโต๊ะสั่นปรากฏบนสำรับ แต่สาเหตุที่แท้จริงส่วนใหญ่อยู่ที่โปรไฟล์ร่อง ก่อนที่จะปรับพารามิเตอร์ ให้ตรวจสอบก่อนว่ารุ่นแผ่นรองตรงกับขนาดอนุภาคฟีดหรือไม่ ซึ่งจะช่วยประหยัดการปรับการทดลองที่ไม่มีประสิทธิภาพได้มาก
อัตราการคืนสภาพของโต๊ะสั่นในการขุดไม่ได้ขึ้นอยู่กับค่าสุดขีดของพารามิเตอร์ตัวเดียว แต่ขึ้นอยู่กับการจับคู่ร่วมกันของพารามิเตอร์ 3 ตัว ได้แก่ ขนาดอนุภาคตรงกับจำนวนร่อง จำนวนร่องตรงกับความยาวช่วงชักและความถี่ช่วงชัก และความชันและน้ำล้างใช้สำหรับการปรับแบบละเอียดเสริม หากปฏิบัติตามจุดตรวจทั้งสามนี้ตามลำดับ ช่องว่างการฟื้นตัวส่วนใหญ่ 6 ถึง 12 เปอร์เซ็นต์ที่เกิดจากการสูญเสียโลหะต่อหางแร่สามารถกู้คืนได้ที่ไซต์งาน
โต๊ะเขย่าของคุณแยกแร่ประเภทใดบ้าง? คุณกำลังใช้คลาสนับร่องดาดฟ้าใดอยู่? ความยาวช่วงชักรายวันและความถี่ช่วงจังหวะรายวันมีการควบคุมภายในช่วงใด ทิ้งข้อมูลทั้งสามส่วนนี้ไว้ในความคิดเห็น และเราสามารถให้คำแนะนำในการเพิ่มประสิทธิภาพพารามิเตอร์ตารางสั่นที่กำหนดเป้าหมายตามข้อมูลเหล่านั้นได้
ติดต่อ
ส่งคำถาม
หมวดหมู่สินค้า
ติดตามเรา
Privacy statement: Your privacy is very important to Us. Our company promises not to disclose your personal information to any external company with out your explicit permission.
Fill in more information so that we can get in touch with you faster
Privacy statement: Your privacy is very important to Us. Our company promises not to disclose your personal information to any external company with out your explicit permission.
